تو ستاره ي مني پشت قاب پنجره
مگه میشه دل من تو رو از یاد ببره
مث شاعر چه قشنگ عشقو معنا می کنی
قطره ی وجودمو قد دریا می کنی
تو که نیستی عشق من خونه مثل جهنمه
به خدا دوست دارم دوست دارم یه عالمه
وقتی تو پیشم باشی
از غم و غصه دور میشم
مث خورشید می مونی
که با تو غرق نور میشم
عشقو توی زندگی تو به من نشون دادی
به همه ترانه هام تو بودی که جون دادی
تو رو توی آسمون روی ابرا میبینم
هرجارو نگاه کنم تورو اونجا میبینم
تو که نیستی عشق من خونه مثل جهنمه
به خدا دوست دارم دوست دارم یه عالمه
اومدی و لحظه هام قیمتی شد
دفتر در به دریم خط خطی شد
تو کی هستی که شبو ستاره بارون میکنی
ماهو با عکس چشات همیشه مجنون میکنی
تو چی داری توی دستات که بهار عاشقته؟
اومدی و لحظه هام قیمتی شد
دفتر در به دریم خط خطی شد
همسره من دل من تشنه ی لبخند توئه
روی این قلب شکسته مهر سوگند توئه
هنوزم اسم تو الهام همه ترانه هاست
هنوزم خواستن تو قشنگ ترین بهانه هاست
اومدی و لحظه هام قیمتی شد
دفتر در به دریم خط خطی شد i love you my sweet heart

من و انكار شراب اين چه حكايت باشد

غالبا اين قدرم عقل و كفايت باشد

تا بغايت ره ميخانه نمي دانستم

ورنه مستوري ما تا به چه غايت باشد

زاهد و عجب و نماز و من و مستي و نياز

تا ترا خود ز ميان با كه عنايت باشد

زاهد ار راه به رندي نبرد معذور است

عشق كاريست كه موقوف هدايت باشد

من كه شبها ره تقوي زده ام با دف و چنگ

ناگهان سر بره آرم چه حكايت باشد

بنده پير مغانم كه ز جهلم برهاند

پيرما هر چه كند عين ولايت باشد

دوش از ين غصه نخفتم كه فقيهي مي گفت:

حافظ ارباده خورد جاي شكايت باشد

پشت اين پنجره ها دل مي گيره

غم و غصه دل و تو مي دوني

وقتي از بخت خودم حرف مي زنم

چشام اشك بارون مي شه تو مي دوني

پنجره بسته مي شه شب مي رسه

چشام اروم نداره تو مي دوني

اگه امشب بگذره فردا مي شه

مگه فردا چي مي شه تو مي دوني

نگاهم كن.

    نه فقط نگاهي از سر نگريستن

                       من از تو نگاهي مي خواهم

                                           به اندازه ي ديدن.

سال ها در كنارت بوده ام و تو برايم

         نقش بهترين همراه را داشته اي،

                  سال هايي كه ما را زير يك سقف

                    اما به فاصله ي دو نسل نگاه داشت.